Als een deel van jezelf ergens is achtergebleven

Er is een klacht die zich lastig laat omschrijven.
Mensen zeggen dan dingen als: ik functioneer prima, maar het is alsof ik er niet helemaal bij ben of: ik voel me al jaren op halve kracht, of, het meest voorkomend: er ontbreekt iets en ik weet niet wat.

Dat is geen aanstellerij en meestal ook geen depressie.
Het is een ervaring die veel vaker voorkomt dan mensen denken, en die zelden hardop wordt uitgesproken uit angst om vreemd gevonden te worden.

Wat mensen precies beschrijven

De omschrijvingen lijken opvallend veel op elkaar. Er is een periode aan te wijzen waarna het gevoel begon.
Vaak een verlies, een ongeluk, een langdurige spanning of iets wat destijds nauwelijks bespreekbaar was.
Daarvoor was iemand anders, zeggen ze. Levendiger, of gewoon meer aanwezig.

Wat opvalt: die periode is meestal niet vergeten, de feiten zijn bekend.
Maar er zit geen gevoel meer aan vast, alsof het verhaal van iemand anders is. Precies die vlakheid is het spoor.

Hoe wij daarnaar kijken

Binnen het holistisch en energetisch werk gaan we ervan uit dat een deel van iemands aanwezigheid zich kan terugtrekken wanneer een situatie te veel is om helemaal te ondergaan.
Dat is een vorm van bescherming. Het maakt overleven mogelijk op een moment dat volledig aanwezig zijn ondraaglijk zou zijn.

Het probleem ontstaat pas later. De situatie is voorbij, maar dat teruggetrokken deel komt niet vanzelf terug.
Er blijft een leegte die nergens naar te herleiden is, omdat er geen klacht bij hoort die je bij een arts kunt neerleggen.

Ik ben hier bewust voorzichtig in de formulering, dit is een werkmodel en geen wetenschappelijk bewezen mechanisme.
Wat wij zien in de praktijk is dat mensen dit beeld herkennen en dat werken vanuit dit uitgangspunt hen verder helpt.
Dat is iets anders dan een bewijs, en dat hoor je ons ook niet zeggen.

Wat het werk inhoudt

Het gaat niet om het opnieuw doorleven van wat er is gebeurd. Dat is een misverstand dat mensen soms afschrikt. Het gaat om contact maken met wat destijds is achtergebleven, en om onderzoeken of het nu wel veilig genoeg is om terug te komen.

Vaak blijkt dat teruggetrokken deel nog te functioneren alsof de oorspronkelijke situatie nog bestaat. Het weet niet dat er dertig jaar voorbij is. Een groot deel van het werk bestaat eenvoudigweg uit het overbrengen van die informatie, op een manier die dieper gaat dan verstandelijk.

Wat mensen daarna beschrijven is zelden dramatisch. Meestal gaat het over kleur die terugkomt, over meer aanwezig zijn in gesprekken, of over iets simpels als weer plezier hebben in dingen die jarenlang lauw voelden.

Wanneer dit niet aan de orde is

Niet elk gevoel van leegte hoort hier thuis. Aanhoudende somberheid, verlies van interesse en slaapproblemen kunnen wijzen op een depressie, en die hoort bij een huisarts of psycholoog.
Een zorgvuldige begeleider vraagt daarnaar en verwijst door wanneer dat nodig is. Dit werk staat naast reguliere zorg, niet in plaats daarvan.

Tot slot

Als je het gevoel hebt dat er iets van jou is achtergebleven, ben je niet vreemd en ben je zeker niet de enige.
Het is een van de meest gedeelde en minst uitgesproken ervaringen die we in de praktijk tegenkomen.

In aflevering 3 van Tussen Ziel en Praktijk gaan we hier dieper op in. Luister mee via Spotify: https://open.spotify.com/episode/2aut2opPosrYQhtQBTIGev?si=MeIQ-muhSSG092LOW0cG1w

Lees ook Je hebt gevonden wat er speelde. En dan?, een andere aflevering uit dezelfde podcastserie.

Wil je leren hoe je cliënten hierin veilig begeleidt? Bekijk het opleidingsaanbod: https://www.nieuwetijdsopleidingen.nl/opleidingen/